Tijdens de Kunststripbeurs deed ik in mijn eentje een boekpresentatie van De Schat Van Salami. Eigenlijk zou ik het samen met Mattt Baaij doen, maar zijn album bleek verkeerd te zijn gedrukt en een herdruk zou er niet op tijd komen. Maar goed, een boekpresentatie in je eentje is eigenlijk helemaal niet leuk. Moest ik het album maar aan mezelf uitreiken?

Dus ik bedacht een plan. Ik ging de presentatie doen in piratenkleding, dan val je sowieso al wat meer op. En ik moest iets nieuws bedenken, iets wat mensen niet snel zouden verwachten. Ik kon het echter niet alleen doen, dus ik mailde vriend Paul om hulp. Ik had namelijk bedacht dat ik het boek ging uitreiken aan de auteur van Schateiland, waar De Schat Van Salami op gebaseerd was. Robert Louis Stevenson. Maar goed, de man was dood. Al 164 jaar. Dus hij moest langs komen als geest.

Zaterdagmiddag rond 2 uur stond ik zenuwachtig te wezen in de kerk waar de Kunststripbeurs gehouden werd. De presentatie was op het kansel, waar normaal de priester stond te preken. Ik deed mijn baard goed, mijn ooglapje voor en liep naar voren toen ik aan werd gekondigd. Ik vertelde een verhaal over dat ik was benaderd door de geest van Robert Louis Stevenson, en dat hij een hervertelling van Schateiland wilde, en dat er een heks in moest en oh ja, ook een lieveheersbeestje. Aan het einde van mijn verhaal zei ik dat de geest elk moment kon verschijnen. Enkele tellen later strompelde vriend Paul naar voren met een wit laken over zijn hoofd (en een mooie Robert Louis Stevenson-snor). Ik reikte het uit, knuffelde hem, en mensen moesten lachen.

Of er een foto van is? Jawel. Helaas niet zonder geest, maar wel met kansel en piratenpak en alles.

En dat was dat. Die middag verkocht ik ineens allemaal piratenalbums en ging ik ‘s avonds alles vieren met eten en drank. Het was een mooie dag.

Overigens. Het project De Schat Van Salami is afgelopen, ik heb de pagina’s nu ook van de site gehaald. Het boek is te bestellen via Syndikaat.nl en dat is dat. Maar, ik ben tekenaar. Ik moet iets te doen hebben. Dus ik heb een nieuw project bedacht; Raw Grass. Autobio-stripjes die af en toe wat grimmiger zijn dan mijn gewone werk. En in het Engels. Omdat het me zo leuk lijkt om naar webcomicdingetjes in Engeland te gaan. En omdat in Nederland de webcomic al een tijdje tamelijk dood is, op enkelen na dan.

Rood Gras-afleveringen blijf ik plaatsen, alsmede vast nog ander gedoe. Maar Raw Grass houd ik voorlopig even op tumblr. Omdat het zo’n fijne simpele lay-out heeft. Stripjes, en meer niet.

Stuur deze blog door:
  • Facebook
  • Twitter
  • RSS