Het gaat over een meisje, Hilda, die moet verhuizen met haar moeder omdat hun huis kennelijk in een gebied van “little people” staat. Een soort smurfen, maar dan leuker. Daarnaast ziet ze ‘s nachts steeds een mysterieuze reus waar ze het hare van wil weten.

Meer kan ik niet vertellen, en moet je echt lezen. Het is een fijn, heerlijk kleurrijk verhaaltje over een meisje in een fantasievolle wereld. Handgeletterd, waarmee hij bij mij sowieso een streepje voor heeft.

Natuurlijk heeft Luke een eigen website met nog meer andere strips. Hele fijne strips, zoals deze.

In ieder geval een fijne kennismaking met deze nieuwe tekenaar. Overigens wil ik dat hier wel meer doen, goede tekenaars in de spotlight zetten. Voor anderen om leuk nieuw stripwerk te ontdekken. En voor mezelf, om me eraan te blijven herinneren dat ik op tekengebied nog een hoop te leren heb.

Overigens zitten er hier en daar wel wat kleine foutjes, geloof ik. Heb besloten het niet te veranderen. Dit is zoals ik het heb getekend, puur spontaan met een biertje in de pub.

Mijn eerste schets van dat verhaal zag er zo uit:

Er werd mee akkoord gegaan en ik mocht het verder uitwerken. Ik laat hier enkele plaatjes zien. Voor de kleuren van de strip gebruikte ik overigens SNS-Reaal-kleuren.

De opdrachtgever was zo blij met de strips dat hij een cover wilde voor het verhaal. Hieronder links de work-in-progress-versie, en rechts hoe het uiteindelijk is geworden.

Het Thema van de uitzending was Humor, ofwel: Krantenstrip.

Het meeste plezier beleefde ik aan de strip-bumpers. Ik kreeg een ruwe uitzending opgestuurd en moest dan in een stripje bedenken hoe Jean-Marc vanuit Amsterdam (bij Peter de Wit) naar Utrecht moest komen, of vanuit Utrecht (bij Ronald Giphart) in de trein naar Arnhem. Hieronder 3 van die stripjes – oh, en uiteraard kun je op de plaatjes klikken om ze wat groter te kunnen bekijken.

Met het VPRO-logo kon ik niet heel veel verstrippen, dus besloot er eens een Heinz en een Dirk-Jan naast te zetten. Leuk om die ook eens te tekenen.

Nieuwsgierig naar het resultaat? Klik HIER om de uitzending te bekijken!

In de praktijk hield dit in dat ik met de Vlaamse schrijfster Els Moors een aflevering mocht gaan maken over Fauser. Het resultaat is te lezen op de Fauser-website. Mocht je de strip willen gaan lezen op je werk; er komt een seksscene in voor. Het was overigens mijn eerste keer dat ik een seksscene tekende in een strip. Weer eens wat anders.

Over onderstaande pagina ben ik zelf het meest tevreden. Voor onze aflevering hebben we bedacht dat Fauser paranoide wordt en hulp krijgt van een denkbeeldige tweede persoon; Fauser 2.0. Op deze pagina kun je dat goed zien.

Klik hier voor een grotere versie.

Klik hier voor een grotere versie.

Met mijn strip ben ik niet ver gekomen, er waren een aantal voorselectierondes waarvan ik de tweede niet heb overleefd. Toch heb ik in ieder geval de eerste voorselectieronde wel gehaald (positief denken Rob, positief denken). In ieder geval, hieronder kun je hieronder de twee pagina’s in zijn geheel lezen.

Klik hier voor pagina 1

Klik hier voor pagina 2

De schets, die tot op het laatst nog is gewijzigd, zag er overigens zo uit:

Zoals je kunt zien had ik net een paarse stift gekocht waar ik erg blij mee was.

Rood Gras is mijn solo-project die ik door de tijd heen steeds een beetje aan heb gepast qua vorm, en wat je mooi terug ziet als je eerdere Zone-bijdragen naast elkaar legt.

Hier begon Rood Gras mee; simpele, 3-plaatjesstroken met enkel een rode steunkleur.

Omdat ik er wat meer verhaal in wilde stoppen ben ik op een bepaald moment over gegaan op iets langere strookjes, wel nog steeds met de rode steunkleur.

Er kwam kleur in mijn leven (och, hoe poetisch) en omdat ik het maar wat leuk vond om hiermee aan te klooien vroeg ik of er misschien 3-plaatjes-strookjes in kleur mochten in de Zone. Dat mocht.

Ook langere kleurenstrookjes waren geen probleem. Er zijn mensen die zich afvragen of ik niet gewoon weer naar de rode steunkleur moet. Elke dag ontvang ik er wel brieven over of zie ik spandoeken op straat. Ik zie mezelf alleen niet zo gauw weer terugvliegen naar de rode steunkleur, ik vind het kliederen met kleuren veel te leuk.

…Zo leuk zelfs dat ik voor de Zone een 2-pagina-strip in kleur mocht maken; “De onzichtbare cavia”.

Voor mezelf zie ik nog wel een leerweg in het gebruik met kleur, om er meer eenheid in te krijgen. Maar ach, dat houdt het spannend he. Deze strip gaat overigens over een onzichtbare cavia. De keuze voor cavia’s is niet geheel toevallig; vroeger heb ik een eigen cavia gehad, genaamd Flodder. Ik wilde daar iets mee doen, en zodoende kwam deze strip.

Klik hier en hier om de strip in zijn geheel te lezen.

Oh, en nieuwsgierig geworden naar de Zone 5300? Hier kun je het laatste exemplaar bestellen!

Mijn bijdrage voor deel 1 is voort gekomen uit mijn buik, waar ik eigenlijk wel vanaf wilde. In deze strip is het andersom: mijn buik wil zelf weg en maakt nachtelijke uitstapjes. Klik hier voor de gehele strip.

Mijn bijdrage voor deel 2 kwam voort uit de huizenjacht van mijn vriendinnetje en ik, en deed me besluiten dat huizen eigenlijk niet zomaar verkocht mogen worden en ook persoonlijkheden hebben, en hobbies. Klik hier voor de gehele strip.

Overigens zijn de BNS Stripkranten bijna niet meer verkrijgbaar.. maar! Ik heb nog een extra deel 2! Een gratis krant! En die moet  je weggeven he. Mail me op , wie het eerste mailt krijgt er gratis een opgestuurd.

Het idee: Scholieren schrijven hun probleem op een blauw briefje en ik bedenk er een oplossing voor waar ze he-le-maal niets aan hebben, maar hopelijk wel een beetje om moeten lachen.

Van die laatste heb ik de titel genomen voor een smallpress-boekje die nu te koop is via de Syndikaat Webshop.